ANTYKI

Bezbarwny kryształ ołowiowy, jeden kieliszek z zieloną powłoką, drugi z różową, dmuchany w formie, szlifowany, polerowany. Palmetki, szlif brylantowy i klinowy. Huta Józefina (?), pocz. XX w.

Widok wybrzeża z zabudowaniami z południa Europy. Architektura w ciepłych żółto-pomarańczowych barwach w zderzeniu z błękitem morza przenosi odbiorcę we francuski klimat południa. 

Hemri Bargin (1906-1980), Francja

Zegar portykowy, wykonany z różowego marmuru, cyferblat porcelanowy z ręcznie domalowanymi wieńcami kwiatowymi. Elementy mosiężne. Mechanizm oryginalny, sprawny. 

Francja, poł. XIX w.  

Cukiernica skrzynkowa, owalna, wsparta na czterech wolutowych nóżkach. Całość delikatnie grawerowana w motyw floralnym. Wtórnie srebrzona. 

Plater cechowany: M. Jarra

Marcin Jarra (11 XI 1852 Busko - 10 VIII 1938 Kraków) był pracownikiem warszawskiej fabryki Norblina, około 1880 roku został wysłany do Krakowa by wrazz Marcelim Jakubowskim (ur. 16 I 1844 r.) założyć filię zakładów Norblina. Qstatecznie wraz z M. Jakubowskim zakładają w 1887 roku w Krakowie własną firmę "Jakubowski et Jarra" i zajmują się sprzedażą wyrobów platerowanych pochodzących z fabryki Norblina i Fabryki Tulskiej. Pierwszy sklep mieści się przy Rynku Głównym (róg Wiślnej) w Krakowie. Z czasem zaczynają też sami wytwarzać sztućce i przedmioty użytku domowego.
W 1892 roku wyroby pochodzące z tej wytwórni otrzymały srebrny medal na wystawie we Lwowie, a w 1894 dyplom państwowy. W 1893 roku powstała we Lwowie filia fabryki (Rynek 37). W latach 1892-93 firma przenosi swą siedzibę pod nowy adres przy ul. Berka Joselewicza 19 w Krakowie.
Wytwórnia specjalizowała się w wyrobach metalowych i srebrnych użytku domowego i sakralnego, cieszyła się dobrą opinią ze względu na stosunkowo niską cenę i wysoką jakość swoich wyrobów.
W 1900 roku M. Jarra i M. Jakubowski rozstają się, fabrykę przy ul. Berka Joselewicza przejmuje M. Jarra i prowadzi ją samodzielnie od 1901 r. aż do wybuchu I wojny światowej. W 1926 toku produkcję wznawiają synowie Marcina Jarry. W 1938 roku, po śmierci ojca, przenoszą się  do Warszawy.

Cukiernica skrzynkowa, okrągła, wsparta na czterech wolutowych nóżkach. Całość delikatnie grawerowana w motyw floralnym. Wtórnie srebrzona. 

Plater cechowany: M. Jarra

Marcin Jarra (11 XI 1852 Busko - 10 VIII 1938 Kraków) był pracownikiem warszawskiej fabryki Norblina, około 1880 roku został wysłany do Krakowa by wrazz Marcelim Jakubowskim (ur. 16 I 1844 r.) założyć filię zakładów Norblina. Qstatecznie wraz z M. Jakubowskim zakładają w 1887 roku w Krakowie własną firmę "Jakubowski et Jarra" i zajmują się sprzedażą wyrobów platerowanych pochodzących z fabryki Norblina i Fabryki Tulskiej. Pierwszy sklep mieści się przy Rynku Głównym (róg Wiślnej) w Krakowie. Z czasem zaczynają też sami wytwarzać sztućce i przedmioty użytku domowego.
W 1892 roku wyroby pochodzące z tej wytwórni otrzymały srebrny medal na wystawie we Lwowie, a w 1894 dyplom państwowy. W 1893 roku powstała we Lwowie filia fabryki (Rynek 37). W latach 1892-93 firma przenosi swą siedzibę pod nowy adres przy ul. Berka Joselewicza 19 w Krakowie.
Wytwórnia specjalizowała się w wyrobach metalowych i srebrnych użytku domowego i sakralnego, cieszyła się dobrą opinią ze względu na stosunkowo niską cenę i wysoką jakość swoich wyrobów.
W 1900 roku M. Jarra i M. Jakubowski rozstają się, fabrykę przy ul. Berka Joselewicza przejmuje M. Jarra i prowadzi ją samodzielnie od 1901 r. aż do wybuchu I wojny światowej. W 1926 toku produkcję wznawiają synowie Marcina Jarry. W 1938 roku, po śmierci ojca, przenoszą się  do Warszawy.

Fotelik z ratanowym oparciem i tapicerowanym siedziskiem. Konstrukcja bielona (faktyczny odcień lekko szary), złocona, malowana w pastelowe odcienie. Nóżki wolutowe z obcasem. Mebelek z 1 poł. XX wieku, stylizowany na mebelki z XVIIII wieku

Duży dzban o pękatym brzuścu z dekoracyjnym uchem zakończonym pyskami zwierząt i spiralnymi ogonami. Dzban dekorowany w całości ręcznie. Bogato przedstawione kwiaty ostu przeplatają się z dekoracyjną wstęgą, całości dopełniają motyle i ćmy. Oprócz złoceń zastosowano farby emaliowe w kolorze koralowym, turkusowym i oliwkowym.

Wyrób pochodzi z Fabryki ceramiki Sarreguemines, założonej około 1784 roku przez braci Nicholasa-Henriego i Paula-Augustina Jacobiego oraz partnera Josepha Fabry'ego. Przedsięwzięcie zakończyło się niepowodzeniem do 1800 r., Kiedy to Paul Utzschneider przejął kierownictwo. Następnie firma rozwijała się i prosperowała. Fabryka Sarreguemines wyprodukowała większość oryginalnych płytek używanych podczas budowy paryskiego metra. Majolika została dodana do produkcji w latach 60. XIX wieku. Po zakończeniu wojny francusko-pruskiej w 1874 r. Sarreguemines stało się terytorium niemieckim. Aby zachować francuskie obywatelstwo firmy, w Digoin i Vitry-le-François zbudowano dwa dodatkowe obiekty. Sarreguemines zaprzestał produkcji w 2007 r., a następnie firma została zlikwidowana. Najpopularniejszym wzorem majoliki była seria różnych owoców na uformowanym łóżku z żółtych liści. Wzór został wyprodukowany aż do XX wieku. Sarreguemines jest dobrze znany z różnorodnych humorystycznych dzbanków z postaciami, ale również produkował różne wazy majolikowe, wazony, szparagi i figury.

Komplet kawowy składający się z dzbana, cukiernicy i mlecznika. Wyroby ręcznie grawerowane, cyzelowane. Uchwyty wykonane z kości. 

Srebro puncowane: Głowa Diany w koniczynie |"3"| litera A - Wiedeń

Duża patera dekoracyjna, złocone liście wokół rantu, ręcznie malowany kwiat po środku.

Królewska Manufaktura Porcelany w Miśni.